นิสัยของช้าง

     ช้างเอเชียรวมทั้งช้างไทยเป็นสัตว์ที่ฉลาด นอกจากนี้ยังมีความสุภาพ สะอาด มีความจำดี รักเจ้าของ อดทนและจำกลิ่นที่เคยชินได้ สังเกตได้จากพฤติกรรมที่ช้างจะใช้เท้าลองเหยียบเพื่อหยั่งดูว่า พื้นดินบริเวณไดอ่อนทานน้ำหนักตัวไม่ได้ ช้างจะเลี่ยงไม่เหยียบพื้นดินบริเวณนั้น ช้างจะดุร้ายเฉพาะตอนที่ตกมันเท่านั้น

ความเป็นอยู่ของช้างไทย

     ในปัจจุบันมีช้างป่าอยู่ทุกจังหวัดที่มีป่าสูง ช้างป่ามักอยู่รวมกันเป็นฝูง หรือ เป็นโขลง  ในแหล่งที่มีหญ้าและน้ำอุดมสมบูรณ์ อาจพบโขลงช้างตั้งแต่ 30-50 เชือก ถ้าภูมิประเทศแห้งแล้ง จำนวนช้างในโขลงอาจลดน้อยลง
   หัวหน้าโขลงเป็นช้างพลายที่แข็งแรงที่สุด จะทำหน้าที่เดินนำหน้าโขลง และนำไปหาอาหาร คอยปกป้องอันตราย ส่วนช้างที่แยกไปอยู่ตามลำพัง เรียกว่าช้างโทน มักเป็นช้างที่ดุร้าย
    ช้างไทยชอบอากาศเย็น จึงมักอาศัยอยู่ตามห้วย ลำธาร ไม่ชอบแดดจัด ช้างชอบอาบน้ำบ่อย ๆ ลอยคออยู่ในน้ำได้นาน และว่ายน้ำได้ดี ถึงแม้น้ำจะลึกมากช้างก็ชูงวงขึ้นหายใจได้

อาหารของช้าง

    ช้างเป็นสัตว์ไม่กินเนื้อ อาหารส่วนใหญ่ได้แก่ ต้นไม้ ใบไม้ หญ้า ช้างกินอาหารคิดเป็นน้ำหนัก 250 กิโลกรัมต่อวัน

ช้างในการคมนาคมขนส่ง

   ช้างสามารถเดินบุกป่าข้ามลำคลองและขึ้นเขาไดอย่างคล่องแคล่ว การใช้ช้างเดินป่าจะใส่แหยงลงบนหลังช้าง เพื่อใช้บรรทุกคนและสิ่งของได้ ช้างสามารถบันทุกน้ำหนักได้ประมาณ 100 กิดลกรัม ดดยใช้ความเร็ว 4 กิโลเมตร ต่อ ชั่วโมง

ช้างในอุตสาหกรรมป่าไม้
    อุตสาหกรรมป่าไม้ของไทยเริ่มขึ้นในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 
     ช้างในอุตสาหกรรมป่าไม้มีวิธี คือ
1.  การชักลากไม้  2. การคัดไม้  3. การแหนบไม้  4. การโทไม้